Een plaats waar kunst en interieur elkaar vinden.
Ben je op zoek naar net dat tikkeltje extra karakter voor je woning? Ik verkoop een aantal van mijn interieurobjecten. Stuk voor stuk zijn het unieke items waar ik altijd heel zorgvuldig op ben geweest. Heb je interesse in een specifiek object of ben je benieuwd naar de prijs? Stuur mij dan gerust een persoonlijk bericht. Ik help je met veel plezier verder. Je bent bovendien altijd meer dan welkom om de objecten eerst eens in het echt te komen bekijken. Zo kun je zelf zien van het perfect in jouw interieur verleden. Alle objecten zijn zelf af te halen.
Hopelijk tot snel. Meer foto’s zijn te vinden op instagrampagina: dassemblage
Mijn naam is Sandra Vens. Mijn handen vonden hun weg naar de KUNST via de rechte lijnen van het architectuurtekenen aan de Kunstacademie Roeselare en later via de textuur van klei bij Syntra West Brugge en de Kunstacademie Tielt en de pure kracht van het beeldhouwen aan de Kunstacademie Tielt. Vandaag creatie ik in mijn atelier in Emelgem. De echte bron van mijn werk ligt veel verder terug in de tijd. Het ligt in de breekbare soms angstaanjagende wereld van mijn eigen kindertijd.
Met mijn nieuwe werk schreeuw ik het uit: koester het kinderlijk denken.
Als klein kindje zie je alles ongefilterd. De wereld is magisch maar kan ook loodzwaar zijn. Voor deze collectie ben ik diep afgedaald in mijn eigen schaduwen. Ik ben teruggegaan naar het meisje dat klem zat tussen de muren van een gezin in conflict. Naar de verlammende angst voor de ruzies, de diepe sporen van kindtrauma’s en de angstaanjagende nachtmerries. Ik weet nog hoe de grillige schaduwen ‘s nachts over de slaapkamermuur kropen en de kamer gevuld met onuitgesproken dreiging.
In diezelfde donkere kamer vond ik ook mijn redding: mijn denkbeeldige vriendje. Een nog steeds bondgenoot die er altijd was om de scherpe kantjes van de realiteit van te vijlen en mij te beschermen.
Uit de intense herinneringen diep van binnen zijn mijn “wezens” geboren. Ze zijn er in alle maten. omvangrijk zijn monumentaal groot en dragen een zware last. Anderen zijn heel klein en breekbaar. Elk wezen dat uit mijn handen ontstaat, doop ik met een eigen naam. Ze krijgen een ziel van mij. Als je ze samen ziet vormen ze een troep. Een veilige familie die elkaar vasthoudt. Ze dragen ook een diepe innerlijke kracht in zich. Alleen staan ze minimaal zelfs sterk, rechtopstaand in hun eigen uniek zijn.
De materialen kiezen ik fluisteren mijn verhaal mee. De witte huid van de wezens is van keramiek. Het is breekbaar, zacht en puur zoals de onschuld van een soort. Het zwarte gedeelte vormt het contrast. Een rauwe, intuïtieve knoop van verschillende materialen door elkaar. Het is de chaos en de pijn van de herinnering die zich niet zomaar laat temmen.
Mijn zoektocht stopte nooit omdat het genezingsproces nooit stopte. Uitermate durfde ik de ultieme spiegel voor te houden en maakte ik een zelfportret. Niet in zacht keramiek maar met een huid van beton. Rauw, hard, getekend door het leven. Onverwoestbaar. Het lichaamslichaam van de dualiteit wordt mij als kunstenaar en als mens bedoeld. De constante dans tussen het diepste duister en het pure licht.
In oktober laat ik mijn wezens los. Ze reizen met me mee naar Antwerpen waar ze hun kwetsbaarheid en hun kracht zullen tonen tijdens de Belgian International Art Fair (BiAF) in de Waagnatie op 10 en 11 oktober
